ตั้งแต่มาถึงญี่ปุ่นว่าจะเอาของขวัญให้เซนเซย์แต่ไม่สบโอกาส เพราะ...
1. ให้ในชั้นเรียนมันน่าเกลียดมาก ถ้านักเรียนคนอื่นๆเห็น
2. ให้ที่ห้องพักก็ยังน่าเกลียดเหมือนกัน ถ้าอาจารย์คนอื่นๆเห็น
3. หลังจากถามคนญี่ปุ่น เขาไม่แนะนำให้อยู่ๆก็เอาไปให้... ควรเป็นโอกาสพิเศษถึงเอาไปให้

ตอนนี้เป็นฤดูกาลให้ของขวัญวันปีใหม่แล้ว เลยตั้งใจจะให้ตอนนี้ล่ะ

ของขวัญห่อเสร็จเรียบร้อยจากเมืองไทย แต่ไม่ได้ผูกมัดแต่อย่างใด จะเอาไปให้โล้นๆไม่มีอะไรผูกก็ดูกระไรอยู่ เลยไปร้านขายของ 100 เยนเพื่อไปซื้อของมามัดห่อของขวัญ

สิ่งที่ท่านเห็นว่ากำลังมัดอยู่นั่นคือ ไหมพรม ไม่ใช่เชือก หรือริบบิ้นแต่อย่างใด เพราะคนมัดมันหัว Create มากวัสดุในการมัดห่อเลยเป็นแบบนี้ แถมคนห่อของขวัญชอบสีขาวกับแดงมาคู่กัน ดูแล้วมงคลยิ่งนัก (ความชอบส่วนตัวใครจะทำไม?) เลยซื้อไหมพรมมาสองสี มัดล่ะ 100 เยน สองมัด 200 เยน รวมภาษี 5% = 210 เยน

สาเหตุที่ซื้อไหมพรมแทนที่จะเป็นริบบิ้นก็เพราะว่า... ในหัวคิดไปถึงสิ่งที่จะมาประดับแล้ว

อ่ะ... ก็มัดเฉยๆมันก็ไม่มีความหมายอะไรเป็นพิเศษใช่ไหม? หัวสมองมันก็เลยนึกว่าน่าจะมีอะไรมงคลๆ มาเสริมกับไหมพรมสีขาวแดง นึกไปนึกมา... เลยมาปิ๊งเอาที่สิ่งนี้.... นี่แหละเหตุผลว่าทำไมซื้อไหมพรม

สิ่งนี้คือ เหรียญห้าเยนของญี่ปุ่น ในภาษาญี่ปุ่น"ห้าเยน"ออกเสียงว่า"โกะเอน"(五円 : ごえん) ซึ่งไปฟ้องกับคำว่า "โกะเอน"(ご縁 : ごえん) ที่แปลว่า"โชค-วาสนา" อะไรประมาณนี้...

ที่ตรงกลางเหรียญจะมีรู ตอนแรกก็เอามาผูกไว้ตรงปลายไหมพรม แต่ดูไปดูมามันอุบาว์ท ไม่สร้างสรรค เลยนั่งเจริญปัญญาอยู่ซักชั่วโมงกว่าๆ ก็เกิดไอเดียว่า เอามันไปผูกไว้ตรงกลางระหว่างปมที่มัดแล้วกัน

ส่วนวิธีการผูกก็ร้อยเชือกสองฝั่งออกมาผูกธรรมดาๆ ผูกเสร็จก็จะแน่นหนา ดึงยังไงเหรียญก็ไม่หลุด เวลาแกะหอของขวัญก็กระตุกไหมพรม แล้วดึงเหรียญออกมา แค่นี้ก็เสร็จแล้วหลุดออกหมดเลย ทีเหลือก็แกะกระดาษห่อของขวัญเอง

เพียงเท่านี้จากห่อของขวัญที่ไม่มีอะไรเลยก็ดูดีมีสกุลรุนชาติขึ้นมาทันที แม้จะไม่สวยงามเท่าไหรก็ตาม...

นักเรียน "เซนเซย์ครับขอโทษด้วยผมมีปัญญาทำงานแฮนด์เมดแค่นี้"

ถ้าชอบใจเพื่อนๆลองเอาไปทำดูนะครับ ไม่หวงไอเดียๆ