วันนี้ตามกำหนดการช่วงเช้าจะไปเยี่ยมชมโรงงานทำไอติม ส่วนช่วงบ่ายจะไปปีนภูเขากัน (ไอ้ปีนภูเขาของญี่ปุ่นนี่มันตอแหลมากๆ จริงๆแล้วมันคือการเดินขึ้นภูเขามากกว่า)

ทุกภาพมีภาพขนาดใหญ่ขึ้นให้ดูครับ คลิ๊กเมาส์ที่ภาพได้ตามอัธยาศรัย ส่วนข้อมูล EXIF ของภาพหลังจากเอา TAG ใส่แล้ว Photoshop ไม่สามารถเอาใส่เข้าไปได้

หลังจากกินอาหารเช้าโรงแรมเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ก็คว้าอาวุธประจำกายออกสนามรบ ขณะเดินทางก็หลับมันตลอดทางครับ เพราะพิษอาหารเช้ามันทำหนังตาหย่อน


ตื่นมาอีกทีเดินลงจากรถก็เจอไอ้ป้ายนี้


ผ่านป้ายไปแบบคนเพิ่งตื่นนอน ซักพักก็เข้าไปส่วนผลิตของเขาแล้ว (ห้ามถ่ายรูป) พอฟังเขาโม้โน่นโม้นี่เสร็จแล้วก็ได้เวลากินไอติมฟรีแบบไม่อั้น


ตู้ใส่ไอติม


ไอติมในตู้


นี่ก็ไอติม


ไอติมกล้วยหอมก็มี


อีกมุมห้องกินไอติม


ไอติมแบบถ้วย


ไอติมแบบแท่ง


ตู้ไอติมอีกมุมนึง มีไอติมแบบโคนด้วย

กินไปนับไม่ถ้วน แต่ประทับใจไอ้นี่ที่สุด

ไอติมกล้วยหอม


อร่อยนะจะบอกให้


จุกไอติม....


กินเสร็จแล้วก็ได้เวลาช๊อป

น้ำผลไม้หมักดองบรรจุขวดพร้อมเมา


ขนมนมเนย


แต่ถูกใจไอ้ลูกเกาลัดนี่จริงๆ


กินไอติมเสร็จแล้ว น้องๆซื้อของฝากเสร็จแล้วก็ได้เวลาขึ้นรถกลับโรงแรมกินข้าวเที่ยงก่อน บ่ายๆจะไปปีนเขา

ลาก่อนไอติม...







ต่อกันกับปีนเขาเลย

ถนนหน้าที่จอดรถ นายแบบหล่อมาก ไม่อยากจะบอกว่าอากาศมันหนาวจริงเชียว 15C ได้


มาศึกษาเส้นทางกันก่อน


เดี๋ยวเราจะผ่าไอ้พุ่มไม้นี่เข้าไปล่ะ เข้าไปทางนี้เลยไม่ได้โกหก





ไม่ล้ม... อย่าข้าม เดี๋ยวลื่นหัวทิ่ม


อันนี้เขาเรียกว่านักท่องเที่ยว





ทะเลสาปบนภูเขา





คนหล่อ


ทะเลสาปที่เดิมนั่นแหละ แต่เปลี่ยนมุมถ่าย





GPS บอกว่าเราอยู่สูงจากระดับน้ำทะเล 2,138 เมตร...

เอาล่ะ กลับกันเถอะ จวนได้เวลากินข้าวเย็นแล้ว


รถวิ่งลงเขามาได้ซักพัก

ขอถ่ายป้ายไว้เป็นที่ระลึกอีกรอบ


ข้างทาง เสียวขอบทางจริงๆ ถนนต่างจังหวัดของญี่ปุ่นจะอารมณ์นี้เป็นส่วนใหญ่


ถนนมันก็ไม่ได้ดีกว่าไทยเท่าไหรหรอก แต่ทำไมคนไทยชอบบอกว่าถนนญี่ปุ่นดีกว่าไทยก็ไม่รู้


ท้องฟ้าสีมันฟ้าสวยจริงๆ


โค้งแบบนี้มีให้เห็นบ่อยนะ ถ้าเราขับเองก็คงอดใจไม่ไหว

เอาล่ะกลับมาถึงที่พักจนได้ เหนื่อยกับการนั่งรถบนภูเขาจริงๆ ขอขึ้นห้องพักผ่อนก่อน

ภาพนี้ถ่ายจากหน้าต่างระเบียงห้องพักครับ

รอจนหกโมงก็เดินลงไปกินข้าว

สระน้ำข้างห้องอาหาร สามารถนั่งกินริมสระน้ำก็ได้นะ


ทางเดินไปห้องอาหารอีกที่นึง ถ้าตอนกลางคืนประดับไฟนิดๆหน่อยๆน่าจะโรแมนติกมากๆ


เนื่องจากเป็นตากล้องจึงเข้าไปในห้องอาหารก่อนเวลาเปิดได้เล็กน้อย เลยมีจังหวะบันทึกภาพก่อนมันจะแหว่งมาฝาก

ซูชิ! กินมันทุกมื้อ!


ซาชิมิก็มี


ซัลม่อนเอามาปรุงอะไรซักอย่าง อร่อยดี


แถวบ้านเรียกแลมป์์ครับ


ขนมปังไว้กินกับแลมป์ครับ


อาหารพื้นบ้านสำหรับสามัญชนกินครับ


ช๊อคโกแลต เอาไว้จิ้มๆขนมปังย่างไฟ และอื่นๆ เชฟกำลังเตรียมอยู่ครับ


ผลไม้มาแบบแปลกๆนะ


ปิดท้ายด้วยฟรุทสลัด? ก็อร่อยพอใช้ได้นะ


จบแล้วครับวันที่สองของทริปสถาบัน ถ้าให้ไปเองกินเองแบบนี้ไม่มีปัญญาจ่าย



ถ้าเป็นไปได้ขอคอมเมนท์ภาพหน่อยนะครับ อุตสาห์พยายามถ่ายภาพให้สวยๆแนวๆ ไม่เคยมีคนมาติชมแนวการถ่ายภาพเลย